بالاخره انتظارها به سر رسيد و جهانِ سياست شاهد پديده‌اي بود که تا پيش از اين فقط در موزه‌هاي آثار باستاني ديده مي‌شد. رضا پهلوي، مدعي تاج و تخت، در امن‌ترين شهر اروپا (مونيخ)، چنان پشت ديواري از شيشه‌هاي ضدگلوله سنگر گرفت که ناظران لحظه‌اي شک کردند شايد ايشان قرار است به جاي سخنراني، عمليات خنثي‌سازي بمب اتم انجام دهد!

فوبيا در سرزمين سوسيس‌ها!

سوال اصلي اينجاست؛ دقيقاً چه چيزي در مونيخ جانِ مبارکِ همايوني را تهديد مي‌کرد؟ حمله ناگهاني کبوترهاي اروپايي؟ پرتاب گوجه‌فرنگي‌هاي گيلاسي؟ يا شايد هم وزشِ بادِ مخالف؟

کارشناسان معتقدند ضخامت اين شيشه‌ها به قدري بوده که اگر کل ارتش آلمان هم عطسه مي‌کرد، ويروسي به شازده نمي‌رسيد. ظاهراً ايشان به شعار «احتياط شرط عقل است» اکتفا نکرده و به مرحله «احتياط شرطِ سلطنت است» رسيده‌اند!

فرمانِ حمله از درونِ ويترين

طنزِ تلخ ماجرا اما در محتواي پيام است. شازده از پشتِ اين دژِ شيشه‌اي و در حالي که حتي هواي تنفسي‌اش هم احتمالاً فيلتر مي‌شود، رو به دوربين کرده و با قيافه‌اي حق‌به‌جانب به مردم ايران مي‌گويد: «نترسيد! برويد جلو! خطر کنيد! کشته شويد تا من بيايم!»

اين استراتژي جديد که به نام «تکنيکِ جنگيِ کنترل از راه دور» ثبت شده، خلاصه اش اين است:

?. شما در ايران جلوي گلوله واقعي برويد.

?. من در آلمان پشت شيشه ضدگلوله مي‌ايستم.

?. اگر شما پيروز شديد، من مي‌آيم پادشاه مي‌شوم.

?. اگر شما کشته شديد، من همچنان در آلمان مشغولِ سخنراني‌هاي شيشه‌اي خواهم بود.

(معامله‌اي کاملاً برد-برد... البته فقط براي يک نفر!)

شايعات در حاشيه

شنيده شده که پس از اين مراسم، شرکت‌هاي بيمه اعلام ورشکستگي کرده‌اند، چون سطحِ نگرانيِ شازده از استانداردهاي جهاني فراتر رفته است. برخي هم پيشنهاد داده‌اند براي سفرهاي بعدي، ايشان کلاً با لباس فضانوردي يا داخل يک زيردريايي سخنراني کنند تا خداي نکرده «گرد و خاکِ واقعيت» روي کت‌وشلوارشان ننشيند.

نتيجه‌گيري اخلاقي

قديم‌ها مي‌گفتند «رهبر آن است که در ميان معرکه باشد»، اما ظاهراً در نسخه آپديت‌شده‌ي اپوزيسيون، تعريف عوض شده؛ «رهبر آن است که در ميانِ شيشه باشد و بقيه را بفرستد وسط معرکه!»

خدا قوت پهلوانِ پنبه‌اي! فقط مراقب باش کسي با انگشت به شيشه نزند، ممکن است ترک بردارد