سعيد ايريلوزاديان: تبريز، شهري که قرن‌ها با شعر، انديشه و هويت زيسته است، اين‌بار به احترام فرهنگ مي‌ايستد؛ براي قدرداني از نام‌هايي که در سکوت و مداومت، چراغ دانش و ادب اين ديار را روشن نگاه داشته‌اند. چهارمين همايش «زنده‌نامان تبريز» فرصتي است براي ديدن و گفتن از سرمايه‌هايي که هنوز در ميان ما هستند و فرهنگ اين شهر با نفس آنان زنده است.

در اين ميان، تجليل از دکتر معصومه معدن‌کن، متولد ????، استاد زبان و ادبيات فارسي و از چهره‌هاي پيشکسوت دانشکده ادبيات دانشگاه تبريز، معنايي فراتر از يک آيين رسمي دارد. نام او براي چندين نسل از دانشجويان، با کلاس‌هاي متون کهن، دقت علمي و نگاه مسئولانه به ادبيات فارسي گره خورده است؛ استادي که نقش او تنها در تدريس خلاصه نمي‌شود، بلکه بخشي از هويت علمي اين دانشکده را شکل داده است.

جايگاه علمي دکتر معدن‌کن بيش از هر چيز با پژوهش‌هاي او در حوزه خاقاني‌شناسي شناخته مي‌شود؛ عرصه‌اي دشوار و تخصصي که ورود به آن، نيازمند سال‌ها ممارست، صبر و تسلط عميق بر زبان و فرهنگ ايراني ـ اسلامي است. انتشار آثاري چون «بزم ديرينه عروس» و «جام عروس خاوري» ، نام او را در شمار خاقاني‌شناسان معتبر معاصر ثبت کرده و مسير فهم دقيق‌تر شعر خاقاني را براي دانشجويان و پژوهشگران هموار ساخته است.

آنچه کار علمي دکتر معدن‌کن را ماندگار کرده، پرهيز از شتاب‌زدگي و وفاداري به متن و سنت علمي است؛ رويکردي که سبب شده آثار او، حتي سال‌ها پس از انتشار، همچنان محل رجوع و استناد باشند. او از آن استاداني است که بيش از آن‌که درس بدهند، شيوه نگاه، دقت و اخلاق علمي را منتقل مي‌کنند؛ ميراثي آرام اما ماندگار.

انتخاب دکتر معصومه معدن‌کن به‌عنوان يکي از برگزيدگان چهارمين همايش زنده‌نامان تبريز، نشانه قدرشناسي شهري است که هويت خود را با فرهنگ و ادب تعريف کرده است. تبريز امروز، با ايستادن به احترام اين استاد پيشکسوت، در حقيقت به احترام فرهنگ، دانش و معلم مي‌ايستد؛ به احترام نام‌هايي که زنده‌اند، چون اثرشان همچنان جاري است