احرار: تبريز را با ارگ ميشناسند؛ با ديوارهايي که قرنها ايستادهاند و تاريخ را بر شانه کشيدهاند. اما در حافظه زنده اين شهر، نامهايي نفس ميکشند که نه از جنس سنگ، که از تبار انساناند؛ نامهايي که ديده نميشوند، اما ستونهاي ناپيداي تبريزند. آنان که قامت شهر را معنا کردند و از ارگ تبريز، بلندتر ايستادند.
به گزارش پايگاه خبري تابان خبر، چهارمين همايش زندهنامان تبريز، فرصتي است براي ايستادن و نگاهکردن به پشت سر؛ به مسيري که با گامهاي انسانهايي بزرگ طي شده است.
اين همايش، نه يک مراسم تشريفاتي، بلکه آيينهاي براي بازشناسي سرمايههاي انساني شهر است، انسانهايي که پيش از آنکه نامي رسمي باشند، در قلب مردم اين ديار جاي گرفته اند.
اين نام هايي که بلندتر از ارگ تبريز هم هستند، شناسنامه و هويت ملي تبريزند. آنان که با خون، نام شدند در ميان زندهنامان، چهرههايي هستند که با شهادت، مرز زمين و آسمان را درنورديدند.
شهيد سيد محمدعلي آلهاشم؛ امام جمعهاي که قلب ها را فتح کرد
او امام جمعه بود، اما نه پشت ديوار تشريفات. محرابش کوچههاي شهر بود و منبرش، دل مردم. در صف نان ديده ميشد، در سکوهاي ورزشگاه، کنار جوانها. پروازش در مه ديزمار، پايان نبود؛ آغاز جاودانگي مردي بود که مردم هنوز حضورش را در نبض شهر حس ميکنند. تبريز، پس از او، معناي يتيمي را تجربه کرد.
شهيد مالک رحمتي؛ استاندار جواني بود که مديريت را با حضور در کنار مردم تعريف کرد، نه در پشت ميز. دوندگي، شنيدن و عملکردن، شاکله سبک مديريتي او بود. همراهياش در مسير شهادت، مُهر تاييدي شد بر راهي که انتخاب کرده بود؛ کوتاه، اما اثرگذار.
نگهبانان حافظه تبريز تبريز، تنها با سنگ و خيابان زنده نيست؛ با فرهنگ نفس ميکشد.
پاسداران واژه و انديشه استادان، پژوهشگران و اهل قلمي که سالها بيهياهو، چراغ دانش را روشن نگه داشتند. آنان که تاريخ را از غبار فراموشي بيرون کشيدند و به نسل امروز سپردند. ماندگار شدند، چون فهميدند فرهنگ، زيربناي هويت شهر است.
تبريز بر شانه انسانهايش ايستاده است. آدمها ميروند، اما نام نيک ميماند. چه آنان که در مه ورزقان آسماني شدند و چه آنان که در کلاسها و کارگاهها، عمرشان را خرج اين شهر کردند؛ همه، ستونهاي اين ايستادگياند. ارک هنوز پابرجاست، اما اين نامها هستند که تبريز را سرپا نگه داشتهاند.
رد نام ها بر قلب تبريز
چهارمين دوره همايش «زندهنامان تبريز» عصر يکشنبه 19 بهمنماه، از ساعت 15:30 در مرکز همايشهاي بينالمللي خاوران برگزار مي شود؛ رويدادي که با حضور جمعي از مديران ملي و شهري، فعالان فرهنگي و هنري و شهروندان، بار ديگر توجهها را به سرمايههاي انساني اين شهر معطوف مي کند. همايشي که نه براي بزرگداشت يک عنوان، بلکه براي ديدهشدن اثر انسانها در زندگي واقعي شهر شکل گرفته است. در اين دوره، 23 چهره اثرگذار تبريز در حوزههاي فرهنگي، اجتماعي، علمي و مديريتي مورد تقدير قرار مي گيرد؛ نامهايي که رد پايشان در شکلگيري هويت معاصر شهر، آشکار و ماندگار است. از شهيد آيتالله سيدمحمدعلي آلهاشم و شهيد مالک رحمتي گرفته تا آيتالله سيد ابوالحسن مولانا، حجتالاسلام ميرزا طاها طاهري رضايي و رسول آزمايش، انسانهايي که ايثار، شجاعت و خدمت را در زندگي شهري معنا کردند.
در اين مراسم، هنر و ادبيات نيز نماينده اي دارد؛ محمد عابد تبريزي، شاعر فقيد اهلبيت، عليرضا زريندست، سينماگر و مدير فيلمبرداري، معصومه معدنکن، خاقانيشناس و استاد دانشگاه، صمد رحماني، نويسنده و استاد دانشگاه، و داود نيکنام، خوشنويس قرآن و اهلبيت، که با آثارشان فرهنگ و هويت تبريز را غنيتر کردند.
علاوه بر اين، قهرمانان ورزشي و پيشکسوتان دفاع مقدس در ميان زندهنامان، از نام هاي بلند آوازه اي چون ابوالفضل گوزلي، کوهنورد و هيماليانورد تبريزي، مهدي بخشي، قهرمان کشتي ناشنوايان جهان، ليلا زارعزاده، قهرمان شطرنج نابينايان جهان، حاج صمد قاسمپور، رزمنده پيشکسوت و شاعر منظومه غواصلار، الحاجيه زهرا حسينزاده، پرستار و جهادگر دفاع مقدس، حاج غفار رستمي و حاج بهزاد پروين قدس، عکاس برجسته دفاع مقدس نيز تجليل خواهد شد.
حاج صمد حسنزاده، کارآفرين و خير، رئيس اتاق بازرگاني ايران، زندهياد سيدمصطفي عالينسب، اقتصاددان و خير برجسته، و بهنام غفارزاده اقدم، خير و جراح برجسته چشم، که همگي با فعاليتهاي انساني و اجتماعي خود، نشان دادند که ثروت و مسئوليت ميتوانند دست در دست هم باشند، نيز در اين همايش تجليل خواهند شد.
همچنين از چهرههاي شاخص مديريت شهري؛ عليرضا نوين، رزمنده پيشکسوت، شهردار اسبق تبريز و نماينده مردم تبريز در مجلس، و فريدون درويشزاده، شهردار اسبق تبريز، که هر يک با خدماتشان شهر را به جاي بهتري براي زندگي تبديل کردهاند، به نيکي ياد مي شود.
ميراث ماندگار؛ ستونهايي بلندتر از ارگ
اين همايش بيش از يک مراسم تقدير است؛ روايت زندهاي از انسانهايي است که تبريز امروز ايستادگي و هويت خود را وامدار آنهاست. نامهايي که از ارگ تبريز بلندترند و هنوز در جريان زندگي شهر جارياند. ارگ هنوز پابرجاست، اما اين نامها هستند که شهر را سرپا نگه داشتهاند.