يونس يوسفي هر بار که خبر کشف يک محموله سلاح، بازداشت يک تيم خرابکار يا خنثي‌سازي يک طرح تروريستي در داخل کشور منتشر مي‌شود، اين پرسش مطرح مي‌گردد که آيا صرفِ «وقوع نفوذ» به معناي ضعف دستگاه اطلاعاتي است؟ در تحليل حرفه‌اي امنيت ملي، پاسخ الزاماً منفي است. در دنياي امروز، امنيت يک وضعيت «صفر و صدي» نيست؛ بلکه صحنه يک نبرد دائمي و خاموش اطلاعاتي ميان سرويس‌هاست. نفوذ؛ بخشي از ماهيت جنگ اطلاعاتي قدرت‌هاي اطلاعاتي دنيا دائماً در حال تلاش براي رخنه، جذب نيرو، انتقال تجهيزات و ايجاد شبکه هستند. هيچ کشوري—even پيشرفته‌ترين‌ها—از تلاش دشمن براي نفوذ مصون نيست. آنچه تعيين‌کننده است، توان کشف، رصد، ضربه پيش‌دستانه و مهار تهديد است؛ نه صرفِ تلاش دشمن. در اين چارچوب، ساختار اطلاعاتي ايران طي دهه‌هاي اخير درگير رويارويي مستمر با شبکه‌هايي بوده که از سوي سرويس‌هاي اطلاعاتي متعدد منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي پشتيباني مي‌شوند. همين گستردگي تهديد، خود نشان‌دهنده وزن و جايگاه ايران در معادلات امنيتي است. شاخص قدرت اطلاعاتي؛ «خنثي‌سازي» قبل از «وقوع» کارآمدي يک دستگاه اطلاعاتي معمولاً در جايي ديده مي‌شود که اتفاقي نمي‌افتد؛ يعني عمليات‌ها پيش از اجرا کشف مي‌شوند. در سال‌هاي گذشته بارها اعلام شده که: شبکه‌هاي وابسته به گروه‌هاي تروريستي تکفيري پيش از اجراي عمليات در شهرهاي مختلف شناسايي و متلاشي شده‌اند. تيم‌هاي مسلح و محموله‌هاي انفجاري در مبادي مرزي يا در عمق کشور کشف شده‌اند. شبکه‌هاي جاسوسي مرتبط با سرويس‌هاي بيگانه شناسايي و اعضاي آن‌ها بازداشت شده‌اند. طرح‌هاي خرابکارانه عليه زيرساخت‌هاي حساس، پيش از اجرا خنثي شده است. اين‌ها صرفاً خبرهاي مقطعي نيستند؛ بلکه نشانه وجود رصد اطلاعاتي لايه‌مند، اشراف ميداني و نفوذ متقابل در شبکه‌هاي دشمن است. چرا با وجود اين توان، باز هم تلاش براي نفوذ وجود دارد؟ زيرا راهبرد دشمن بر «فرسايش امنيتي» استوار است؛ يعني با تکرار تلاش‌هاي کوچک، فضاي رواني ناامني ايجاد کند. انتشار گزينشي اخبار نيز گاهي با هدف القاي ضعف صورت مي‌گيرد، در حالي‌که واقعيت مي‌تواند برعکس باشد: وقتي يک تيم دستگير مي‌شود، يعني دستگاه امنيتي موفق شده پيش از تبديل تهديد به بحران، آن را متوقف کند. نبرد خاموش چندلايه سيستم اطلاعاتي ايران تنها با يک بازيگر مواجه نيست؛ بلکه با مجموعه‌اي از سرويس‌هاي اطلاعاتي که هر کدام ابزار، فناوري و شبکه‌هاي خود را دارند درگير است. در چنين صحنه‌اي، تداوم ثبات داخلي، برگزاري منظم رويدادهاي ملي، امنيت نسبي شهرها و تداوم فعاليت زيرساخت‌ها، خود شاخصي از موفقيت در اين نبرد پنهان است. نفوذ دشمن «تلاش» است؛ اما کشف و انهدام آن «نتيجه نبرد». ارزيابي قدرت اطلاعاتي بايد بر اساس توان پيشگيري، کشف، نفوذ متقابل و مديريت بحران انجام شود. کارنامه سال‌هاي گذشته نشان مي‌دهد ساختار اطلاعاتي کشور نه‌تنها در موضع انفعال نبوده، بلکه در يک رويارويي پيچيده و مداوم، توانسته بخش قابل‌توجهي از تهديدها را پيش از آن‌که به ناامني گسترده تبديل شوند، مهار کند. در جنگ‌هاي مدرن، پيروزي هميشه با صداي بلند اعلام نمي‌شود؛ بسياري از موفقيت‌ها همان‌هايي هستند که جامعه فقط نتيجه‌اش را مي‌بيند: امنيتِ برقرار.