يونس يوسفي ---در هر کشوري، مخصوصاً جوامعي با تنوع قومي، فرهنگي و فکري مانند ايران، «وحدت ملي» يک امر طبيعي و خودکار نيست؛ بلکه پديده‌اي است که بايد آگاهانه ساخته و نگهداري شود. در اين ميان، رسانه‌ها يکي از اثرگذارترين بازيگران اين ميدان‌اند؛ بازيگراني که مي‌توانند جامعه را به هم نزديک کنند يا ناخواسته شکاف‌ها را عميق‌تر سازند. رسانه فقط منتقل‌کننده خبر نيست، بلکه شکل‌دهنده ذهنيت عمومي است. نوع انتخاب تيترها، شيوه پرداختن به اختلاف‌ها، برجسته‌سازي مسائل و حتي واژگاني که به کار مي‌رود، مستقيماً بر احساس همبستگي يا تقابل در جامعه اثر مي‌گذارد. پرهيز از دوقطبي‌سازي يکي از مهم‌ترين وظايف رسانه مسئول، پرهيز از دوقطبي‌سازي افراطي است. جامعه‌اي که مدام به «ما و آن‌ها» تقسيم شود، به‌تدريج سرمايه اجتماعي خود را از دست مي‌دهد. اختلاف نظر در هر کشوري طبيعي است، اما تبديل اختلاف به دشمني، هنر رسانه نيست؛ بلکه ضعف حرفه‌اي آن است. ترويج گفت‌وگوي ملي رسانه‌ها مي‌توانند ميدان گفت‌وگوي ملي باشند؛ جايي که ديدگاه‌هاي متفاوت در فضايي منطقي و محترمانه مطرح شود. وقتي مردم ببينند حتي نقدهاي جدي نيز امکان بيان دارند، احساس حذف‌شدگي کاهش مي‌يابد و اعتماد عمومي تقويت مي‌شود. برجسته‌سازي نقاط مشترک در شرايطي که فضاي خبري جهان پر از تنش، بحران و خبرهاي منفي است، تمرکز صرف بر مشکلات، روحيه جمعي را تضعيف مي‌کند. رسانه‌هاي هوشمند در کنار نقد، موفقيت‌هاي علمي، فرهنگي، اجتماعي و انساني جامعه را نيز برجسته مي‌کنند. اين کار حس «با هم بودن» را تقويت مي‌کند. مسئوليت در زمان بحران در شرايط بحراني — از حوادث طبيعي تا تنش‌هاي سياسي — نقش رسانه‌ها چند برابر مي‌شود. انتشار اخبار تأييدنشده، تيترهاي هيجاني يا تحليل‌هاي التهاب‌آفرين مي‌تواند جامعه را دچار اضطراب و بي‌اعتمادي کند. در مقابل، اطلاع‌رساني دقيق، آرام و مسئولانه، خود عاملي براي حفظ انسجام ملي است. احترام به تنوع کشوري با تنوع قومي و فرهنگي، نيازمند رسانه‌اي است که اين تنوع را تهديد نبيند، بلکه آن را بخشي از هويت ملي بداند. نمايش عادلانه فرهنگ‌ها، گويش‌ها و ديدگاه‌هاي مختلف، حس تعلق به کشور را در ميان همه اقشار تقويت مي‌کند. در آخر بايد گفت رسانه‌ها تنها ناظر جامعه نيستند؛ آن‌ها سازنده فضاي رواني کشورند. اگر رسانه‌ها مسئولانه، حرفه‌اي و منصفانه عمل کنند، مي‌توانند به پلي ميان گروه‌هاي مختلف اجتماعي تبديل شوند و سرمايه‌اي به نام «وحدت ملي» را تقويت کنند؛ سرمايه‌اي که در روزهاي سخت، مهم‌ترين پشتوانه هر ملت است.