احرار: در طول تاريخ پرفراز و نشيب ايران، هر بار که اين سرزمين با فشار دشمنان، جنگ، تحريم يا بحران روبهرو شده، يک حقيقت آشکارتر از هميشه خود را نشان داده است. قدرت واقعي ايران نه در نفت و گاز، نه در زر و زور، بلکه در دلهاي بههمپيوسته مردمي است که نامش را اتحاد ملي گذاشتهاند.
ر طول تاريخ پرفراز و نشيب ايران، هر بار که اين سرزمين با فشار دشمنان، جنگ، تحريم يا بحران روبهرو شده، يک حقيقت آشکارتر از هميشه خود را نشان داده است. قدرت واقعي ايران نه در نفت و گاز، نه در زر و زور، بلکه در دلهاي بههمپيوسته مردمي است که نامش را اتحاد ملي گذاشتهاند. تکيهگاه در توفانها ايران بارها در مسير طوفان ايستاده است از هشت سال دفاع مقدس تا تحريمهايي که اقتصاد را هدف گرفتند. اما آنچه کشور را برپا نگاه داشت، روحيهاي مشترک بود که از هيچ ابزار سياسي يا اقتصادي بهدست نميآيد؛ باور به سرنوشت مشترک و حس مسئوليت جمعي است. اتحاد، ايران را از دل بحرانها گذر داده؛ نه بهمعناي يکسان بودن همه، بلکه همصدايي در لحظههاي سرنوشتسازبود. وحدت، سپر آرام وطن امنيت فقط در مرزها ساخته نميشود.وقتي مردم به يکديگر اعتماد دارند، وقتي اختلافنظرها به دشمني بدل نميشود، کشور در برابر تهديدها مقاومتر ميشود. همبستگي ايرانيان در دوران جنگ تحميلي يا در مقابله با فشارهاي خارجي نشان داد که هيچ سلاحي قويتر از همدلي مردم نيست. همدلي؛ شرط اقتصاد پايدار اقتصاد مقاومتي فقط در حرف معنا ندارد. تا وقتي توليدکننده، مصرفکننده و دولت در يک مسير نباشند، چرخ توليد نميچرخد. وقتي جامعه متحد باشد، خريد کالاي ايراني افتخار ميشود، سرمايهها بهجاي خروج از کشور، صرف توسعه ميشود و تحريم، از تهديد به فرصت بدل ميگردد. وحدت در تنوع ايران کشوري است با رنگهاي گوناگون؛ زبانها، اقوام، آيينها و فرهنگهايي که هر يک بخشي از هويت ملي را تشکيل ميدهند.
وحدت واقعي يعني پذيرفتن اين تفاوتها در سايه احترام متقابل و قانون. وقتي کرد و بلوچ و ترک و فارس و عرب، خود را در تصوير بزرگتر ملت ايران ببينند، شکافها پل نه مرز ميشوند،. استمرار انقلاب، تداوم همدلي انقلاب اسلامي با شعار استقلال و آزادي و بر پايه اتحاد پيروز شد. امروز نيز پاسداري از آن آرمانها، نيازمند همان همبستگي است؛ زيرا هرگاه ملت پراکنده شود، فرصت دخالت براي دشمنان فراهم ميشود و هرگاه يکپارچه بماند، هيچ فشاري توان درهمشکستناش را ندارد. الگويي براي ديگر ملتها اتحاد ايرانيان نه فقط مايه پايداري ايران، که درسي براي ملتهاي ديگر بوده است؛ که مقاومت و عزت، از درون مردم آغاز ميشود، نه از بيرون مرزها. هر جا مردم به خود و به هم ايمان آوردهاند، تاريخ مسيرش را تغيير داده است. اتحاد ملي به معناي حذف تفاوتها نيست، بلکه هنر کنار هم نگهداشتن تفاوتها در مسير منافع ملي است. ايران بارها ثابت کرده که هرگاه دلهايش يکصدا شدهاند، کوهها هم به احترام ايستادهاند. امروز نيز همان صدا بايد دوباره طنينانداز نه از روي عادت، بلکه از روي آگاهي و ايمان به آيندهاي روشن براي ايرانشود .