اين روند حاصل کنش‌هاي اتفاقي يا هيجاني نيست، بلکه مبتني بر برنامه‌ريزي هدفمند و شناخت دقيق از بسترهاي اجتماعي دنبال مي‌شود. تحريف واقعيت‌ها معمولاً با ترکيب گزينشي حقيقت و دروغ انجام مي‌گيرد تا روايت جعلي، قابل باور و قابل پذيرش جلوه کند و مخاطب بدون آنکه متوجه فرآيند فريب شود، در مسير القاشده قرار گيرد. 
در اين ميان، تهمت‌زني و تخريب چهره‌ها و نهادهاي اثرگذار، با هدف سلب اعتماد عمومي و ايجاد بي‌ثباتي ذهني، به‌عنوان يکي از مؤثرترين روش‌هاي عمليات رواني به کار گرفته مي‌شود. شايعه‌پراکني نيز به دليل ماهيت هيجاني و قابليت بالاي انتشار در شبکه‌هاي اجتماعي، نقشي کليدي در برهم زدن آرامش رواني جامعه و منحرف کردن توجه افکار عمومي از واقعيت‌هاي اصلي ايفا مي‌کند. 
نقش رسانه‌ها در اين فرآيند بسيار تعيين‌کننده است.رسانه مي‌تواند با بي‌دقتي و شتاب‌زدگي ناخواسته به بازوي تکميل‌کننده عمليات رواني دشمن تبديل شود و يا با پايبندي به اصول حرفه‌اي، صحت‌سنجي اخبار، پرهيز از بزرگ‌نمايي و ارائه تحليل‌هاي مستند، نقش روشنگرانه و بازدارنده ايفا کند. تبيين دقيق و مسئولانه واقعيت‌ها، تفکيک خبر از تحليل و ايجاد چارچوب‌هاي عقلاني براي فهم رويدادها، از مهم‌ترين وظايف رسانه‌ها در مواجهه با جنگ رواني و تحريف افکار عمومي است. 
تجربه نشان مي‌دهد مقابله مؤثر با اين جريان‌ها، نيازمند نگاه راهبردي رسانه ها و تقويت سواد رسانه اي جامعه است که تنها با عملکرد حرفه اي ان ها ميتواند به حفظ اعتماد و انسجام اجتماعي منجر شود.